Arlanda

Terug in de tijd in de oudste stad van Zweden: Sigtuna

Denk je aan Zweden, dan denk je waarschijnlijk direct aan houten huisjes. Sigtuna is een typisch Zweeds dorpje dat bij dit denkbeeld past. Op 3 mei bezocht ik dit stadje met Linda, een vriendin uit Nederland. We namen vanuit Uppsala de trein naar Knivsta. Op het station van Knivsta namen we vervolgens de bus naar Sigtuna. De reis duurde ongeveer 50 minuten.

Sigtuna heeft ruim 8,000 inwoners en ligt ongeveer 35 kilometer onder Uppsala en 10 kilometer van vliegveld Arlanda. Het stadje is vrij makkelijk te bereiken met openbaar vervoer. Sigtuna claimt het oudste stadje van Zweden te zijn en werd gesticht in het jaar 980. De historie is overal terug te vinden in het centrum. Je waant je echt in het verleden. Groot is Sigtuna zeker niet, maar er is genoeg te zien en te doen. Het is vooral een stad waar oude en gepensioneerde mensen wonen en waar inwoners en toeristen genieten van rust.

Naast de bekende rode huisjes zijn in Sigtuna ook veel gebouwen in andere kleuren te vinden, van groen tot blauw en van oranje tot geel. Sigtuna is heel kleurrijk en knus. Opvallend genoeg staan er geen moderne gebouwen tussen de oude bebouwing, wat in de meeste Zweedse steden wel het geval is.

Midden door het centrum loopt Stora Gatan, de hoofdstraat met de oudste gebouwen. Vanaf deze straat lopen enkele smalle steegjes richting het meer, genaamd Mälaren, dat verbonden is met Stockholm en Uppsala. De promenade langs het water is prachtig en er zijn veel comfortabele bankjes te vinden.

Op Stora Gatan zijn meerdere kleine cafés, restaurants en winkeltjes te vinden, vooral gericht op toeristen. Midden in deze straat ligt Stora Torget, het marktplein van de stad. Hier bevindt zich ook het oude raadhuis. Dicht bij Stora Torget, op Stora Gatan, is het toeristenbureau te vinden in een oud groen gebouwtje. Hier hebben ze typische Zweedse souvenirs (van Pippi tot het Dalapaard). We hadden hier een aantal folders en brochures bekeken. Bij de balie gaf de medewerkster de tip om Wenngarns Slott te bezoeken. Helaas kwam de gratis bus naar dit kasteel niet opdagen, dus besloten we in het dorp te blijven.

Tot mijn verbazing las ik in een folder dat Friese handelaars en schippers van de 7e tot 10e eeuw aanwezig waren in Sigtuna om handel te drijven. Onder andere Friezen waren verantwoordelijk voor commerciële activiteiten in Sigtuna.

Onderweg van Stora Gatan richting Präsgatan kwamen we langs de S:t Peter’s ruïne. Prästgatan is een rustige straat met prachtige typische Zweedse huizen. Halverwege deze straat is padje naar een heuvelachtig park te vinden. Bovenop deze heuvel staat een houten klokkentoren. Vanaf dit punt heb je werkelijk een prachtig uitzicht over het stadje, het meer en de omgeving. Dit is een perfecte plek om tot rust te komen, te picknicken en om foto’s te maken. Een stukje verder bij Prästgatan ligt een kerkhof met de S:t Olof’s ruïne. Dit zijn indrukwekkende gebouwen. Her en der zijn er ook runenstenen met inscripties in Sigtuna te vinden. Bordjes bij de stenen leggen uit hoe je de inscripties kunt ontcijferen.

Na deze wandelroute hadden we het grootste deel van het centrum wel gezien. Ondanks dat Sigtuna klein is, is het een heel fijn stadje. Fotogeniek is het zeker! Ik wil graag nog een keertje naar dit stadje om foto’s te maken en lekkere koffie te drinken in een knus cafeetje.

Hej Sverige!

Op 15 augustus 2014 verruilde ik Dokkum wederom voor Zweden. Na afscheid te hebben genomen van vrienden, familie en de hond, was het dan echt tijd voor een nieuw avontuur. Laat op de middag vertrok ik uit Friesland. Mijn ouders brachten me naar Schiphol. Na een korte, comfortabele vliegreis met SAS (Scandinavian Airlines) stapte ik voor de tweede keer uit op Arlanda Airport, het vliegveld van Stockholm. Ik merkte direct dat ik weer in Zweden was. Het vliegveld was rustig en de mensen waren minder haastig in vergelijking met Nederland.

Met volle koffers stapte ik vervolgens de trein in. De reis van Arlanda naar Uppsala was erg kort, slechts 17 minuten. Dit was zeker kort in vergelijking met dezelfde reis die ik in 2012 maakte, waar de eindbestemming echter 450 kilometer noordelijker lag, in Sundsvall. Destijds lag er in Sundsvall een dik pak sneeuw, het was koud en snel donker. Dit was een groot contrast met deze nieuw reis. Het was namelijk warm en tot laat in de avond licht in Uppsala.

Bij aankomst op Uppsala Central ontmoette ik een Friese jongen, Dennis. Via via kwam ik met hem in contact. Ik had gehoord dat er nog een kamer vrij was in het gebouw waar Dennis woont. Dennis verwelkomde me in Uppsala en ging mee in de bus naar Vaksala-Vallby, een gehuchtje net buiten de stad waar ik nu dus woon. Wat was het wennen de eerste dagen in de ‘corridor’. Ik moest echt even de knop omzetten. Het contrast tussen de woonsituatie bij mijn ouders thuis en de situatie in de corridor was groot. Ik kan niet zeggen dat ik super blij ben met de situatie in Vaksala-Vallby, maar er was geen andere optie. Er is namelijk een groot tekort aan kamers in Uppsala en een lange zoektocht leverde niks op, helaas, maar ik mag niet klagen. De omgeving is prachtig en lijkt overigens veel op Nederland. Dit is volgens mij een van de platste gebieden van Zweden. Maar toch is het typisch Zweeds. Niet ver van waar ik woon zijn uitgestrekte bossen, rotsen en meertjes te vinden. De rode en gele Zweedse huisjes maken het plaatje compleet.

In de komende blog zal ik wat meer vertellen over Uppsala.
Stay tuned!

© Mark Fokkema